Tig-kinseng Pagkain

Muntik na akong hindi payagang mag-aral dati sa Pamantasan ng Pilipinas sa Los Baños, Laguna. Ang iniisip ng Mama ko dati ay ang perang gagastusin ko. Mabuti na lang, nakapasa ako sa scholarship exam ng DOST. Ang tanong sa akin dati, paano daw kapag naubusan ako ng pera at ma-delay ang stipend ko galing DOST. Saan daw ako kukuha ng pangtustos sa aking pag-aaral. Tandang-tanda ko pa ang sagot ko noon, magagawan ko ng paraang pagkasyahin ang 2,200 pisong stipend sa isang buwan para sa bayad sa dorm, pamasahe, pagkain, tubig, damit, pang-seroks, pang-Internet at kung anu-ano pang kakailanganin sa pag-aaral.

Ang Los Baños, o mas kilala sa tawag na Elbi, ay isang Special Science and Nature City. Nasa paanan ng Bundok Makiling. Kilala sa mga produktong buko pie, espasol, isama mo na rin ang chocolate cake na tila galing sa isang mahiwagang lugar sa taglay nitong sarap at linamnam. Nandito sa lungsod na ito ang International Rice Research Institute, ASEAN Centre for Biodiversity, SEARCA at ang UP Los Baños, na sa tingin ko ay siyang nagbibigay-buhay sa tahimik na lugar na ito.

Mag-isa akong bumiyahe papuntang Los Baños. Hindi ko alam ang lugar. Bagong salta ako. Nagdepende ako sa direksyong nakasulat sa natanggap kong Freshman Kit galing ng UPLB. Lakas ng loob ang naging puhunan ko. Dahil hindi ko pa masyadong alam ang lokasyon ng mga kainan at mahiyain naman ako para magtanong, nagtiis ako na kumakain lang ng may kanin sa tanghali. Simpleng crackers lang at tubig sa umaga. Kung minsan, nakakakain ako ng kanin at sunny-side-up sa umaga. Kalimitan sa gabi, tubig na lang.

Nang magtagal at malaman ko na ang lokasyon ng mga kainan, ang naging paborito kong ulam ay kalahating gulay, tapos dadagdagan ko ng isang kanin. Fifteen pesos lang, solb na ang tiyan. Sa loob ng tatlo at kalahating taon ng pag-aaral ko sa Elbi, siguro fifty times lang ako kumain ng ulam na karne. Kaya minsan, gusto kong pagsabihan ang mga batang ayaw pumasok sa eskuwelahan na ang baon lang ay fifty pesos. Sa monthly stipend kong 2,200 piso, nakapagtapos ako ng kolehiyo. Sa tig-kinseng pagkain, nakatapos ako ng pag-aaral.

Magkano na ba ang kalahating gulay at kanin ngayon? Twenty-two pesos? Mura pa naman. Huwag muna maghangad ng baby back ribs o French fries o hamburger. Saka na lang kapag may sarili ka ng trabaho o pinagkakakitaan. Sa ngayon, magtiis sa kung anuman ang mayroon ka o kung magkano ang kayang ibigay ng mga magulang mo. Huwag kang brat.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s