Mahal Pa Rin Kita

Matagal-tagal na rin. Isang dekada na ang nakalipas. Nakapag-asawa ka na, may mga anak. Pero heto pa rin ako, nagmamahal sa iyo. Kapag tinatanong ako kung may girlfriend ako. “Wala,” ito ang aking laging sagot. Dahil sa totoo namang wala. Ano ang magagawa ko kung sadyang hindi ako makatugma at makahanap ng kasintahan.

Sabi ng aking pambansang bestfriend, maghanap na raw ako ng bago. Hindi ko kaya. At wala akong mahanap. Oo, alam kong ang utak ang dapat pairalin dahil ito ay mas mataas kaysa sa puso. Ang pag-ibig ay psychologically-related lang daw. Ibig sabihin, isipin mo lang na mahal mo ang isang tao, susunod na ang puso. Sa una, tama ang teorya. Pagkalipas ng isang tulog, kusang nagre-reset ang lahat. Bumabalik pa rin ako sa dati – na kung saan ako ay parang baliw na nagmamahal sa iyo. Naghihintay sa wala. Naghihintay sa isang taong maaaring hindi na bumalik, at kung bumalik man ay maaaring matagalan. Baka mauna pa si Kamatayan sa pagbisita sa akin. Ano ang aking magagawa kung sadyang ikaw talaga ang aking mahal?

Sabi mo nga dati sa akin, “Life will never be sweet to those who are sour of it.” Tama ka nga siguro. Sa dami ng napagdaanan ko bago tayo nagkakilala, nabahiran na nang malalaki at maiitim na negatibong pananaw ang aking katauhan. Natakpan ang iyong pag-ibig (kung mayroon man dati). Napakaaga na ako ay naging mature sa palakad ng Buhay. Napakaagang naranasan ko ang Krus. Na noong nagtagpo ang ating landas, ako ay malapit nang mabali. Hindi ko tuloy alam kung mapaglaro ba talaga si Kupido at pinagtagpo tayo o sadyang tayo ay pinagtapat ng Tadhana.

Ngunit kahit anupaman ang gusto kong isipin, ang lahat ay nagbago na. Maraming nagdaang taon. Nagkasalungat ang ating mga landas, pero hindi nagtagpo ang ating mga puso. Marami nang nadagdag na gusali sa dating kalye na nilalakaran natin. Nagkaroon na ng bulalohan sa dati nating kinakainan ng siomai. Nawala na yung fastfood chain ng masarap na burger. Dumami na rin ang coffee shop. Wala na rin si Mama na dating laging kabado kapag sinasabi kong magbubuo na ako ng sariling pamilya. Marami na ang nagbago.

Isa lang siguro ang hindi nagbago – hanggang ngayon, mahal pa rin kita. Deim!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s